Een kwalijke aanraking?
Onlangs wees een van mijn zonen mij terecht toen ik zacht de bovenarm van een vriendelijke, behulpzame serveerster aantikte. Mijn onmiddellijke reactie was er een van "oei, verkeerd, niet doen!". Het voorval bleef mij achtervolgen en liet mij niet los. Was het een nagalmen van een covid advies toen aanraken gelijk stond aan dodelijk besmet worden? Beging ik onbewust een overtreding? Maakte ik mij schuldig aan een Me Too incident?
Jammer genoeg vergat ik, overweldigd door het moment, te vragen wat ik, waarom beter niet deed? Vanwaar die aanraking? Waar was ik mij niet bewust van? Wat ligt verscholen achter deze aanraking?
Ik vermoed dankbaarheid. De welwillende vriendelijkheid waarmee de mevrouw ons te woord stond en ons geduldig doorheen de uitgebreide menukaart hielp, riep bij mij een gevoel van dankbaarheid op. Volgens Spinoza is dankbaarheid een streven van liefde om wel te doen wie ons een weldaad heeft bewezen. Ik vermoed dat dit is wat mijn aanraken toonde. Spontaan dank je wel zeggen zonder eerst op zoek te gaan naar gepaste woorden. Lief spreken met je tastzin, je gevoel laten spreken, daar waar de rede te kort schiet.
Hasselt, eind oktober 2023
Inspiratie bij deze overdenking vond ik in het volgende citaat: "Liefkozingen waren immers zinnelijke onwillekeurige uitingen, terwijl woorden voortkwamen uit de geest, de wil en de rede." Uit: De vrouwen van de suikerrietplantage van Ildefonso Falcones. En Spinoza's definitie van dankbaarheid: "Dank of Dankbaarheid is Begeerte, of een streven van Liefde om wèl te doen wie ons uit gelijke Liefde een weldaad heeft bewezen." In: Ethica, derde deel, definities van de aandoeningen, Definitie XXXIV.
Reacties
Een reactie posten