Moedig Zwijgen: een therapeutische evenwichtsoefening?

Een citaat dat grote herkenbaarheid oproept:

"It is a love of exemplary generosity and maturity to let someone be sad and desperate around us without falling for te cruel temptation of saying something cheerful" (1)

Verdriet en hopeloosheid ontmoeten is ongemakkelijk en allesbehalve comfortabel. Het is moeilijk de verleiding te weerstaan iets opbeurend te zeggen of ongevraagd advies te geven. De Ander zijn verhaal laten doen getuigt van oog hebben voor de behoefte van de Ander. 

Volgens  Alain De Botton, auteur van bovengenoemd citaat, zijn wij in deze schatplichtig aan de psychotherapie. Therapeutisch zwijgen is een bijzonder zwijgen. Het is niet een "hum hum-en" dat getuigt van weinig gastvrijheid en meer weg heeft van een verplicht therapeutisch nummertje.

Therapeutisch zwijgen is geen knikken en "hum hum-en". Het is actief luisteren. Je eigen oordeel en referentiekader aan de kant schuiven met de wens de andere te begrijpen. Het is de Ander ontmoeten in openheid.

Alleen vrees ik dat de hulpverlener vanuit zijn professionaliteit en deskundigheid niet altijd de tijd neemt om rustig te luisteren. De uit noodzaak geboren verplichting tot sneller werken en oordelen staat het luisteren helaas in de weg.

Het is inderdaad niet eenvoudig te luisteren in tijden van grote vraag en lange wachtlijsten. Het is moedig te zwijgen en te luisteren. Het getuigt van volwassenheid de ander nabij te blijven en te helpen.

Jan Vandormael

Hasselt, 20 maart 2024

Noot: (1) De Botton Alain, A therapeutic Journey. Lessons from the school of life. Hamish Hamilton, Penguin Books, 2023



Locatie: Hasselt, België

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Afbeelding
Een kwalijke aanraking? Onlangs wees een van mijn zonen mij terecht toen ik zacht de bovenarm van een vriendelijke, behulpzame serveerster aantikte. Mijn onmiddellijke reactie was er een van "oei, verkeerd, niet doen!". Het voorval bleef mij achtervolgen en liet mij niet los. Was het een nagalmen van een covid advies toen aanraken gelijk stond aan dodelijk besmet worden? Beging ik onbewust een overtreding? Maakte ik mij schuldig aan een Me Too incident? Jammer genoeg vergat ik, overweldigd door het moment, te vragen wat ik, waarom beter niet deed? Vanwaar die aanraking? Waar was ik mij niet bewust van? Wat ligt verscholen achter deze aanraking? Ik vermoed dankbaarheid. De welwillende vriendelijkheid waarmee de mevrouw ons te woord stond en ons geduldig doorheen de uitgebreide menukaart hielp, riep bij mij een gevoel van dankbaarheid op. Volgens Spinoza is dankbaarheid een streven van liefde om wel te doen wie ons een weldaad heeft bewezen. Ik vermoed dat dit is wat mijn a...
Meer lezen

Verwondering, eros en empathie

Achter een verzameling woorden schuilt meestal een gedachte. Ik herinner mij de woorden niet meer, maar de achterliggende gedachte laat mij niet los  (1) . Ze inspireert mij te begrijpen wat ik voorheen niet zag. Het is namelijk niet moeilijk iemand leuk te vinden die je begrijpt, iemand die voelt wat jij voelt. Maar anders is het als empathie tekortschiet: je hebt dan iets anders nodig om de ander leuk te vinden. Het voelt bijzonder als je iemand ontmoet die voelt wat jij voelt. Ervaringen worden belevenissen die wij bij elkaar herkennen en ons geloof in een zielsverwantschap versterken. Ongetwijfeld is empathie ons hier behulpzaam. Wellicht liggen zulke ervaringen aan de basis van ons liefdesverlangen. Een hunkering naar een herstelvan een eenheid die, toen wij mensen te machtig werden, door de goden verbroken werd. Wat ons dan rest is een romantische hunkering naar verbondenheid en begrip. Als het ons aan empathie ontbreekt snelt Eros ons te hulp. Als haar scherpe pijlen doeltre...
Meer lezen